De belangrijkste bronnen van geluid aan een vliegtuig zijn de voortstuwingsinstallatie (bij straalvliegtuigen de straalmotor, bij propellervliegtuigen de motor en de propeller(s)), de uitlaat (bij kleinere vliegtuigen) en het stromen van de wind langs de romp, vleugels en de onderdelen daaraan (de tips van de propeller(s), kleppen en het landingsgestel).

 

Vliegtuigen worden steeds stiller. De huidige generatie vliegtuigen is al ongeveer 20 dB (ongeveer 128 keer) stiller dan de eerste jets in de jaren zestig. Tot 2020 verwacht men een verdere afname van 10 tot 20 dB ten opzichte van 2000.

Nee. Geluidshinder is niet alleen het gevolg van het geluid zelf. Minstens zo belangrijk zijn niet-akoestische factoren zoals het vertrouwen in de veroorzaker van het geluid, de beheersbaarheid en voorspelbaarheid van de geluidsbelasting en de mate van zeggenschap over de geluidsbelasting. Als gevolg hiervan ervaart niet iedereen geluid op dezelfde manier, zelfs niet als het gaat om hetzelfde soort geluid en hetzelfde aantal decibellen. Vermindering van het aantal vliegtuigbewegingen hoeft dus niet per se te leiden tot een afname van de ervaren geluidshinder.

De reactie van mensen op geluid is verschillend. Hierdoor is niet vast te stellen welke hoeveel geluid nu precies de gezondheid schaadt. Over het algemeen wordt ervan uitgegaan dat bij blootstelling aan minder dan 70 dB(A) de effecten voornamelijk betrekking hebben op hinder en slaapverstoring. Over fysieke gezondheidseffecten (verhoogde bloeddruk, hart- en vaatziekten) bestaat nog veel onduidelijkheid. Gehoorschade vormt hier overigens een uitzondering op.